FONOMO: AMELIE DUCHOW | TONSTICH, TM404 AKA ANDREAS TILLIANDER

TM404 zadebiutował na żywo w klubie Berghain w Berlinie w ramach festiwalu CTM w styczniu 2013 roku. Od tego czasu występował ze swoim analogowym live setem praktycznie na całym świecie. Do fanów Tilliandera należy Richie Hawtin, który zaprosił dwukrotnie TM404 do udziału w autorskim cyklu Enter w klubie Space na Ibizie. Dzięki Hawtinowi TM404 występował również na wielu festiwalach, m.in. Mutek w Montrealu czy The Warehouse Project w Manchesterze. W zależności od sytuacji, podczas jego setów można usłyszeć zarówno spokojne, chilloutowe i dubowe dźwięki, jak i mocne acid techno. Na scenie korzysta z prawdziwych instrumentów, m.in. trzech syntezatorów Roland TB-303, zestawu różnych automatów perkusyjnych, efektów i samplerów.

---

[ TONSTICH ] to audiowizualny projekt, który opiera się na kreacji sonorystycznego ubioru. Podstawowe parametry modelu obwiedni fali dźwiękowej (attack, decay, sustain, release) przekładają się bezpośrednio na długość i szerokość stroju. Jego kształt i wygląd podlega ciągłej modyfikacji poprzez indywidualne wrażenia dźwiękowe słuchacza.

Dźwięki użyte w projekcie są autentycznymi dźwiękami z zakładów produkujących odzież i tekstylia. Wszystkie odgłosy mieszają się, tworząc zróżnicowane struktury elektroniczne i swoiste tkaniny dźwiękowe.

Spektakl audiowizualny [ TONSTICH ] rozwija się w sześciu krokach. Każdy stanowi kolejny etap rozwoju kreacji Amelie Duchow.

Amelie Duchow zainteresowała się muzyką elektroniczną w latach 90. Zaangażowanie w niemiecki clubbing zainspirowało ją do próby stworzenia własnego stylu muzycznego opartego o ciągłe poszukiwania nowych, elektronicznych i współczesnych źródeł dźwięku. W roku 2007 Duchow przeprowadziła się do Włoch i dołączyła do elektronicznego labelu Suite inc. W tym samym roku stworzyła wraz z Marco Monfardinim projekt Schnitt. Praca duetu koncentruje się na obszarze przejściowym między muzyką, sztuką i nauką. Wykorzystanie abstrakcyjnego materiału medialnego w połączeniu z indywidualistycznym postrzeganiem technologii, buduje równowagę między formą a koncepcją ich projektów.