ETHNIESY 7: Kust, Babadag, kakofoNIKT i Chór WSJO Canto-Cantare

Kust, czyli krzak, to poleski obrzęd, podczas którego kobiety przebierają dziewczynkę za krzak, stosując liście klonu, brzeziny, tataraku, i prowadzą ją po wsi, śpiewając. Muzyka zespołu oparta jest na słowiańskich pieśniach obrzędowych, głównie rejestrowanych podczas badań terenowych, prowadzonych na terenie Dolnego Śląska, Łęczyckiego czy Polesia Ukraińskiego. Wiernie z tradycją wykonywane są pieśni okolicznościowe z roku kalendarzowego, jak i z rytuałów rodzinnych – weselne, pogrzebowe, wiosenne, przesilenia letniego, żniwne czy kolędy zimowe.

W skład zespołu wchodzą: Joanna Skowrońska, Marta Derejczyk, Joanna Gancarczyk – od lat śpiewają pieśni tradycyjne, prowadzą badania terenowe oraz udzielają się w projektach społecznych związanych z muzyką tradycyjną. Śpiewu uczą się od mistrzyń na wsi. Rafał Kołacki i Mikołaj Zieliński to muzycy takich grup jak HATI, Alameda Duo, 3, 4, 5, T’ien Lai, Mammoth Ulthana, Javva, Innercity Ensemble. Obaj należą do kolektywu Milieu l’Acéphale. Towarzyszyć im będzie gitarzysta Tadeusz Skowroński.

Babadag

Babadag to autorska formacja Oli Bilińskiej , w której eksperymentuje z wątkami i warstwami muzyki tradycyjnej, nadając im formy i brzmienia często zupełnie z tradycją niekojarzone. Efekt to muzyka „organiczna”. Piosenki, gdzie stare zrasta się z nowym, a to, co brzmi jak stare, często tak naprawdę jest nowe i vice versa. W 2019 Babadag powraca z nową płytą i w nowym składzie – nieco zaskakującym, i nieco oszałamiającym swym rozmachem. Ola Bilińska zaprosiła do współpracy trzech muzyków z Warszawy oraz trzy wokalistki z Wilna. Utwory na płycie „Šulinys//Studnia” to wynik tęsknoty za obecnością baśni i mitu w codziennej otaczającej nas rzeczywistości. Wyrosła z potrzeby bycia częścią tradycji i częścią przyrody oraz podskórnego uczucia, że natura nie jest tym, czym się wydaje. Babadag to: Ola Bilińska – głos, gitara elektryczna, syntezator OP-1, looper; Dominyka Kriščiūnaitė – głos, perkusjonalia; Lauksmina Kriščiūnaitė – głos, perkusjonalia, kankles; Raminta Kriščiūnaitė – głos, perkusjonalia; Hubert Zemler – perkusja, balafon, metalofon; Sebastian Witkowski – gitara basowa, syntezator Roland Juno; Igor Nikiforow – głos, gitara elektryczna, perkusja, metalofon.

kakofoNIKT i Chór WSJO Canto-Cantare

Zespół kakofoNIKT od 12 lat porusza się na styku takich taktyk jak free improvisation, noise, industrial, field recording, tzw. muzyki konkretnej czy elektronicznej, instalacji i działań audiowizualnych oraz performatywnych. Tym razem, dzięki interwencji festiwalu Sonus ex Machina, w listopadzie zeszłego roku kakofoNIKT spotkał się z liczącym kilkadziesiąt osób Chórem WSJO Canto-Cantare , działającym od 1996, a od 2016 pod dyrygenturą poszukującej i niezwykle żywiołowej Joanny Sykulskiej (wcześniej dyrygentki Chóru Czarownic), by pracować wspólnie nad nowym elektryzującym projektem, łączącym mitologię słowiańską, ludową rytualność, średniowieczne i renesansowe tradycje chóralne, wglądy botaniczne, historyczne i psychonautyczne w sferę rodzimej flory i mykoflory psychoaktywnej oraz sonorystyczne, eksperymentalne, ale też folkowe techniki muzyczne.