Niech nie zwiodą Was wizerunki bohaterów – słodkich misiów układających łapki w serduszka i deklarujących miłość do świata. „Wojny jednorożców” to film pełen potu, krwi i łez. Pozornie urocze zwierzęta zapełniają świat mrocznej bajki udowadniającej, że przekonania o odwiecznych prawach do ziemi, święte księgi, mocne etniczne tożsamości i dziejowe misje prowadzić muszą do katastrofy. Kapłani i wojskowi angażują misie w konflikt z jednorożcami o magiczny las.
Wojna w samonapędzającej się spirali okrucieństwa szybko przeistacza się w psychodeliczny koszmar i podróż do kolorowego jądra ciemności, podczas której większe zło zawsze wypiera mniejsze zło. Kilka lat temu Alberto Vázquez zaskoczył świetnym krótkim metrażem „Decordo”. „Wojny jednorożców” potwierdzają opinię, że w hiszpańskim reżyserze można upatrywać niegrzecznego współczesnego dziedzica surrealizmu w jego okrutnej, prowokacyjnej i nie biorącej jeńców formie. W ostatnim filmie Vázqueza „Troskliwe misie” spotykają „Full Metal Jacket”.
„Wojny jednorożców” to poważny film antywojenny, który jest dzisiaj boleśnie aktualny. Za odwagę i bezkompromisowość został nagrodzony „hiszpańskim Oscarem” (nagrodą Goya) dla najlepszego filmu animowanego roku, został także doceniony na festiwalach w Annecy i Sitges. Według Rotten Tomatoes podobał się 84% krytyków i aż 91% widzów.